اگر انسان ماجراجویی پیشه کند، بی‌تردید تجربه‌هایی کسب می‌کند که دیگران از آن محرومند. ما برای در پیش گرفتن این سفر، شیر یا خط انداختیم. شیر آمد؛ یعنی باید رفت.  و ما رفتیم. اگر خط هم می‌آمد و حتی اگر ده بار پشت سر هم خط می‌آمد، ما آن را شیر می‌دیدیم و به راه می‌افتادیم. انسان میزان همه چیز است. نگاه من است که به همه چیز معنا می‌دهد. ما می‌خواستیم اینگونه باشد و شد. مهم نبود که آیا شتابزده تصمیم گرفتیم یا نه. مهم آن بود که گام در راهی می‌گذاشتیم که دوست داشتیم. ما به راه افتادیم و رفتیم و رفتیم. هنگامی که باز گشتیم دیگر آن آدم پیشین نبودیم. 

عوض شده بودیم. سفر نگاه ما را به اوج‌ها برده بود. 

بزرگ‌تر شده بودیم...!

[خاطرات موتور سیکلت،‌ ارنستو چه‌گوارا]

گناهانم را دوست دارم

بيشتر از تمام کارهاي خوبی که کرده‌ام 

می‌دانی چرا؟!

آن‌ها واقعی‌ترين انتخاب‌های من‌اند!

-

عجیب است

تنها او که مخالف رودخانه شنا می‌کند

به دریا خواهد رسید !

.: سید علی صالحی :.