چکامه ادب پارسی

 تخت بيمارستان رفته است قرار مي گيرد وآدمهايي كه سخت مشغول زنده ها و مرده ها هستند

 از كنارم مي گذرند آن لحظه فرا خواهد رسيد كه دكتر بگويد:مغز من از كار افتاده است وبه

 هزار علت دانسته و ندانسته زندگيم به پايان رسيده است.

در چنين روزي تلاش نكنيد به شكل مصنوعي وبا استفاده از دستگاه، زندگي را به من برگردانيد

واين را بستر مرگ من ندانيد بگذاريد آن را بستر زندگي بنامم بگذاريد جسمم به ديگران كمك

 كندكه به حيات خود ادامه دهند .

چشم هايم را به انساني بدهيد كه هرگز طلوع آفتاب،چهره يك نوزاد،و شكوه عشق رادر چشمهاي يك زن نديده است.

قلبم را به كسي هديه بدهيد كه از قلب جز خاطره ي دردهايي پياپي و آزار دهنده چيزي به ياد ندارد.

خونم را به نوجواني بدهيد كه او را از تصادف ماشين بيرون كشيده اند وكمكش كنيد تا زنده بماند تا نوه هايش را ببيند.

كليه هايم را به كسي بدهيد كه زندگيش به ماشيني بستگي دارد كه هرهفته خون او را تصفيه ميكند.

استخوان هايم،عضلاتم،تك تك سلول هايم،و اعصابم را برداريد و راهي پيدا كنيد كه آنها را به پاهاي يك كودك فلج پيوند بزنيد.

هر گوشه از مغز مرا بكاويد سلول هايم را اگر لازم شد برداريد و بگذاريد به رشد خود ادامه دهند تا به كمك آنها پسرك لالي بتواند با صداي دو رگه فرياد بزند و دخترك ناشنوايي زمزمه باران را روي شيشه اتاقش بشنود.

آنچه را كه از من باقي مي ماند بسوزانيد و خاكسترم را به دست باد بسپاريد تا گل ها بشكفند.

اگر قرار است چيزي از وجود مرا دفن كنيد خطا هايم،ضعفهايم و تعصباتم نسبت به همنوعنانم دفن شوند.

گناهانم را به شيطان و روحم را به خدا بسپاريد و اگر گاهي دوست داشتيد يادم كنيد.

عمل خيري انجام دهيد يا به كسي كه نيازمند شماست،كلام محبت آميزي بگوييد.

                       اگر آنچه را كه گفته ام برايم انجام دهيد

                                                     هميشه زنده خواهم ماند....