گوش بده عربده را
زین دو هزار من وما ای عجبا من چه منم
گوش بده عربده را دست منه بر دهنم
چونک من از دست شدم در ره من شیشه منه
ور بنهی پا بنهم هر چه بیابم شکنم
زانک دلم هر نفسی دنگ خیال توبود
گر طربی در طربم گر حزنی در حزنم
تلخ کنی تلخ شوم لطف کنی لطف شوم
با تو خوش است ای صنم لب شکر خوش ذقنم
اصل تویی من چه کسم آینه ای در کف تو
هر چه نمایی بشوم آینه ی ممتحنم
تو به صفت سرو چمن من به صفت سایه تو
چونک شدم سایه گل پهلوی گل خیمه زنم
بی تو اگر گل شکنم خار شود در کف من
ور همه خارم ز تو من جمله گل و یاسمنم
مولوی
+ نوشته شده در سه شنبه دوازدهم دی ۱۳۹۱ ساعت 0:8 توسط عاشقی قلعه
|