در نا امیدی بسی امید است
یکی از بهترین ضرب المثل های رایج در زبان و ادب ما این بیت شعر است .
در نا امیدی بسی امید است پایان شب سیه سپید است
این ضرب المثل بر خاسته از حدیث شریفی است که امیر المؤمنین می فرمایند :
کن لما لا ترجو ارجی منک لما ترجو . ( بحار / ج۳ / ص ۹۲ )
«به آنچه امید نداری امیدوار تر باش از آنچه که بدان امید داری .»
این حدیث شریف بسیار روحیه بخش و نشاط آفرین است و بیانگر آن است که به هیچ وجه در زندگی خود ، نا امیدی را نباید راه داد . زیرا شاید آن نقاط کور که در زندگی خود می بینیم ، روشنترین نقطه ها گردند و آن بست هایی که در مسیر خود احساس می کنیم ، بازترین راه ها باشند . آنگاه حضرت امیر به ذکر سه مورد می پردازند .
- حضرت موسی (علیه السلام ) در آن شب تار و سرد به منظور تهیه آتش برای خانواده خویش حرکت نمود ، اما در آن شب ، خدا با او سخن گفت و سر از پیامبری در آورد . او به دنبال نار رفت ولی به نور رسید .
- بلقیس ملکه سبا در حالی که کافر بود ، به سوی حضرت سلیمان حرکت کرد ، اما او از مؤمنان گردید .
- ساحران فرعون به منظور مقابله با حضرت موسی و شکست او و تحکیم و تقویت پایه های حکومت و قدرت فرعون حرکت کردند ، اما آنها از یاران حضرت موسی (علیه السلام ) و فدائیان او و دین او شدند . یعنی چیزی که هیچگاه در اندیشه آنها نبود ! اینها از مواردی بود که بر حسب ظاهر هیچ امیدی برای تحقق آنها متصور نبود ، اما به وقوع پیوست .
- به هر صورت انسان باید در مسیر تحقق اهداف خویش ، خود را در سایه الطاف و عنایات خداوندی باور کند ، زیرا باور نداشتن خود ، غیر از خمودی و خموشی ارمغانی به همراه ندارد .
انسان باید خود را به عنوان عبدالله که خداوند در وجود او استعداد و توانایی هر گونه پیشرفتی را قرار داده است ، بداند و تلاش کند و امیدوار باشد .
برگرفته از کتاب : نماز زیبا ترین اگوی پرستش - مؤلف : غلامعلی نعیم آبادی
