مژده وصل تو کو کز سر جان برخیزم

           

طایر قدسم و از دام جهان برخیزم   

  

 به ولای تو که گر بنده خویشم خوانی

      

از سر خواجگی کون و مکان برخیزم   

  

یا رب از ابر هدایت برسان بارانی

         

پیشتر زان که چو گردی ز میان برخیزم  

 

 

بر سر تربت من با می و مطرب بنشین

      

تا به بویت ز لحد رقص کنان برخیزم  

 

 

خیز و بالا بنما ای بت شیرین حرکات

       

کز سر جان و جهان دست فشان برخیزم    

   

 گر چه پیرم تو شبی تنگ در آغوشم گیر

       

تا سحرگه ز کنار تو جوان برخیزم   

  

 روز مرگم نفسی مهلت دیدار بده

           

تا چو حافظ ز سر جان و جهان برخیزم